“საფ­ლა­ვე­ბის აღ­მო­ჩე­ნი­დან მე­ო­რე დღეს­ვე და­ვი­წყეთ ად­გილმდე­ბა­რე­ო­ბის შეს­წავ­ლა და და­ახ­ლო­ე­ბით 12 სა­მარ­ხის ნაშ­თი გა­მოჩ­ნდა. სა­მარ­ხე­ბი უფრო სარ­კო­ფა­გის ტი­პი­საა, აგუ­რით ნა­შე­ნი, თა­ღო­ვა­ნი, ოთხკუ­თხა, რაც მე-19 სა­უ­კუ­ნის ბო­ლო­სა და მე-20 სა­უ­კუ­ნის და­სა­წყი­სის­თვის იყო და­მა­ხა­სი­ა­თე­ბე­ლი. ად­გი­ლი, სა­დაც სა­მარ­ხე­ბი აღ­მოჩ­ნდა, დი­დუ­ბის ღვთის­მშობ­ლის შო­ბის სა­ხე­ლო­ბის ეკ­ლე­სი­ის მიმ­დე­ბა­რე ტე­რი­ტო­რი­ა­ზეა. თა­ვის დრო­ზე აქ სა­საფ­ლაო იყო”, ამის შესახებ “კვირის პალიტრასთან”, კულ­ტუ­რუ­ლი მემ­კვიდ­რე­ო­ბის ეროვ­ნულ­ი სა­ა­გენ­ტოს წარმომადგენელი, პრო­ფე­სო­რი, არ­ქე­ო­ლო­გი მე­რაბ ძნე­ლა­ძე საუბრობს.

მისი თქმით, საფ­ლა­ვე­ბის უმე­ტე­სო­ბა საბ­ჭო­თა წლებ­ში წყლი­სა და სა­კა­ნა­ლი­ზა­ციო სის­ტე­მე­ბის გაყ­ვა­ნი­სას და­ზი­ა­ნე­ბუ­ლა, თუმ­ცა, რო­გორც ჩანს, რამ­დე­ნი­მე საფ­ლა­ვი ხე­ლუხ­ლე­ბე­ლი გა­დარ­ჩა, მათ შო­რის ერთი ქალს ეკუთ­ვნის, არის ბავ­შვის საფ­ლა­ვიც... 

"სა­ვა­რა­უ­დოდ, სა­შუ­ა­ლო ფე­ნის საფ­ლა­ვე­ბი უნდა იყოს. მა­შინ, ვი­საც სა­შუ­ა­ლე­ბა ჰქონ­და, ამ ტი­პის საფ­ლა­ვებს აგუ­რით აგებ­დნენ. ნივ­თებს ქრის­ტი­ა­ნუ­ლი წე­სის მი­ხედ­ვით არ აყო­ლებ­დნენ, ბუ­ნებ­რი­ვია, არც ამათ აქვთ. დი­დუ­ბის ეკ­ლე­სია ძა­ლი­ან სა­ინ­ტე­რე­სოა ჩვე­ნი ის­ტო­რი­ი­სათ­ვის. ამ ეკ­ლე­სი­ა­ში და­ი­წე­რეს ჯვა­რი თა­მარ მე­ფემ და და­ვით სოს­ლან­მა" - აცხადებს ძნელაძე “კვირის პალიტრასთან".

როგორც ცნობილია, რამდენიმე კვირაა, თბილისში, წრეთლის გამზირის გზის რეაბილიტაციის საუშაოები დაწიყო, რა დროსაც არქეოლოგებმა სამარხებს მიაკვლიეს.