როგორც ბრიტანული ანალიტიკური ცენტრი Chatham House-ი წერს, საქართველოს „განვითარება“, რომელიც ევროატლანტიკური ინტეგრაციისა და დემოკრატიისკენ მიმავალ გზაზე მიღწეული პროგრესის სიმბოლოდ მიიჩნეოდა, არც სწორხაზოვანია და არც გარდაუვალი. სამხრეთ კავკასიის სახელმწიფოს დასაკუთრება ფაქტობრივად, რუსეთის მიერ, ქართული ელიტის ყველაზე მწვავე პრობლემაა. საქართველო კვლავ რჩება უდავოდ მომხიბვლელ ქვეყნად. გარდა ამისა, მისი მოსახლეობის 79% და პოლიტიკოსების ანალოგიური რაოდენობა მტკიცედ პროევროპულია (უფრო ზუსტად კი - "ანტირუსული").  

თუმცა, ბოლო რვა წლის განმავლობაში, ქვეყანა სულ უფრო ავტოკრატიული ხდება. ამის უახლესი გამოვლინებაა „უცხოური აგენტების“ შესახებ კანონის მიღება, რომელიც კრიტიკოსების მტკიცებით, რუსული კანონმდებლობის ანალოგიურია. ის, რის შესრულებასაც საქართველოს ხელისუფლება ძალით ცდილობს, ძალიან ეწინააღმდეგება უმრავლესობის სურვილს. ბოლო 21 წლის შემდეგ, საქართველო კიდევ ერთი სახალხო რევოლუციისკენ მიისწრაფვის და, თუ ეს მოხდება, ნაკლებად სავარაუდოა, რომ მშვიდობიანად ჩაივლის. ხელისუფლებამ უკვე გამოავლინა ძალადობის ნიშნები და შიდა არეულობაში შესაძლოა რუსეთიც ჩაერთოს - როგორც 2022 წლის იანვარში, ყაზახეთში რევოლუციის თავიდან ასაცილებლად მოხდა.
საყოველთაოდ აღიარებულია, რომ საქართველოში რეალური ძალაუფლება „კარჩაკეტილ“ მილიარდერ ბიძინა ივანიშვილს ეკუთვნის, რომელიც პოსტსაბჭოთა რუსეთში ლითონების ბიზნესითა და საბანკო საქმეებით გამდიდრდა. 2003 წელს საქართველოში დაბრუნებულმა ივანიშვილმა პარტია „ქართული ოცნება“ დააარსა, დაამარცხა მიხეილ სააკაშვილის არაპოპულარული მთავრობა და 2012 წელს, ერთი წლით პრემიერ-მინისტრი გახდა. თუმცა სახელმწიფო გემი გადაიხარა არჩეული მიმართულებიდან - ხელმძღვანელობის მხრიდან უკრაინისადმი მცირე მხარდაჭერის დაფიქსირება (მიუხედავად იმისა, რომ საქართველოში 2008 წელს რუსეთი შეიჭრა) საკმარისი მტკიცებულება იყო.

„უცხოური გავლენის გამჭვირვალობის“ შესახებ კანონმა სასწორი იმ ამომრჩევლისკენ გადახარა, რომელსაც აღარ სურს მოითმინოს თავისი ლიდერების მიერ ძალაუფლების გადაჭარბება. როგორც ცნობილია, ვენეციის კომისიამ კანონის გაუქმების და არა გადახედვის რეკომენდაცია გასცა. ამასობაში აშშ-ის კონგრესი, როგორც ჩანს, საქართველოს გამოსავალს სთავაზობს: შეღავათიანი სავაჭრო გარიგებები ადამიანის უფლებების დაცვის ვალდებულებების აღების სანაცვლოდ. საქართველოს ხელისუფლების პასუხი გასარკვევია. აშშ-ის მიერ ინიცირებული შეთანხმების მიღებამ შესაძლოა „ქართული ოცნება“ ხელისუფლებაში დატოვოს, მაგრამ ეს შეთანხმება შეიძლება არ იყოს ქვეყნის გრძელვადიან ინტერესებში, გარდაუვალი მკაცრი რეპრესიებისა და ევროპის გზიდან რუსეთისკენ გადახრის გათვალისწინებით. იმის მტკიცება, რომ რუსეთი ივანიშვილისა და „ქართული ოცნების“ ძალაუფლების უკან რუსეთი დგას, ამ ეტაპზე, სიტუაციურია, თუმცა მაინც დამაჯერებელი. ხშირად დასტურდება, რომ რუსეთის სახელმწიფო ექსტრატერიტორიული ძალადობისა და სხვა სახელმწიფოების პოლიტიკური კურსის დამახინჯების უკან დგას. ასე რომ, სავსებით შესაძლებელია, რომ რუსეთი პირდაპირ გავლენას ახდენდეს საქართველოს ხელისუფლებაზე - შემოიტანოს კრემლის სტილის რეპრესიული კანონი და ჩამოაშოროს ქვეყანა ევროპულ ამბიციებს.

საქართველოში საპარლამენტო არჩევნები ოქტომბერში გაიმართება იმ დროს, როდესაც ქვეყანა ყველაზე დაუცველია.  არ არის ცნობილი, რომ ივანიშვილი ოდესმე შეხვედრია პუტინს. მიუხედავად ამისა, მათ შორის "საიდუმლო" და ოფიციალური არხები არსებობს, მაგალითად, ორ ქვეყანას შორის ვაჭრობისა და ფრენების აღდგენის გათვალისწინებით. ერთ-ერთი თეორიის მიხედვით [ანუ „უცხოური აგენტების“ შესახებ კანონის მიღება არ არის რუსული გავლენის შედეგი], რუსეთის კანონების ზეწოლით, საქართველო იმედოვნებს, რომ რუსეთს დაამშვიდებს და ამით თავის შიდა საქმეებში კრემლის ჩარევის შანსებს შეამცირებს.  
თავის მხრივ, რუსეთი მხარს უჭერს „უცხოური აგენტების“ შესახებ კანონის მიღებას და ამ პროცესში ყოველგვარ მონაწილეობას უარყოფს. რუსეთის როლის განსაზღვრისას ყველაზე უსაფრთხო ფსონი შემდეგნაირია: „არასოდეს დაიჯერო, სანამ კრემლი ოფიციალურად არ უარყოფს ამას“. ასევე ერთ-ერთი განსაკუთრებით საინტერესო პოსტულაციაა ის, რომ ოქტომბრის არჩევნებზე „ქართული ოცნების“ გადასარჩენად და ამით რუსეთის გავლენის შესანარჩუნებლად, კრემლი ქვეყანას აფხაზეთის სეპარატისტული ტერიტორიის კონტროლს შესთავაზებს. სხვა სიტყვებით რომ ვთქვათ, მოსკოვი ერთ აქტივს მეორე - უფრო ღირებულის - გადასარჩენად გაწირავს. ეს თამამი თამაში იქნება და საქართველოსაც და აფხაზეთსაც არეულობის წინაშე დააყენებს. დასავლეთი თავს არიდებს საქართველოს სურვილს, რომ ის რუსეთის ცივ გარსში მოექცეს. სავარაუდოდ, დასავლეთის უფრო რთული პასუხი იქნება აშშ-ის სანქციების დაწესება საქართველოს უმაღლესი თანამდებობის პირების მიმართ და ევროკავშირის წევრობის კანდიდატის სტატუსის გაუქმება,“ - წერს Chatham House-ი.