ამბობენ, რომ ღვინო საქართველოს იდენტობის კოდია, მაგრამ როდესაც ამ კოდს პროფესიონალიზმი და ოჯახური ტრადიცია ერწყმის, ვიღებთ ისტორიას, რომელიც ნიუ-იორკის შუაგულში, როკფელერის ცენტრში, Wall Street-ის აუდიტორიას აჯადოებს.

სალომე სალაყაია - ქართველი ენოლოგი, მეღვინე ქალი „ბადაგონის“ ოჯახიდან. ის ათი წლის იყო, როცა მისმა ოჯახმა ეს დიდი საქმე დაიწყო.  როგორც თავად ამბობს, ის კომპანიასთან ერთად გაიზარდა. შვიდ და-ძმას შორის „ბადაგონი“ მათთვის მერვე დედმამიშვილია — ცოცხალი ორგანიზმი, რომელიც მუდმივ ზრუნვასა და სიყვარულს მოითხოვს.

Rockefeller Center-ში გამართულ ქართულ ბიზნეს ფორუმზე სალომე სალაყაიამ ისაუბრა თავის გზაზე ღვინის სამყაროში, „ბადაგონის“ ისტორიაზე და ჩვენი სამშობლოს შესახებ — სადაც ღვინო დაიბადა.

მან საერთაშორისო სცენაზე წარადგინა საქართველო, სადაც აღმოჩენილია ღვინის წარმოების უძველესი მტკიცებულებები, სადაც ვაზი 8,000 წელზე მეტია აყალიბებს კულტურას, სულიერებასა და იდენტობას და რომელმაც ღვინის სამყაროს ერთ-ერთი უდიდესი საჩუქარი უბოძა - 500-ზე მეტი ადგილობრივი ყურძნის ჯიში.

ინტერვიუში სალომემ აღნიშნა, რომ „ბადაგონში“ ტრადიციას უფრთხილდებიან და  ამავე დროს ინოვაციას მატებენ. სამეცნიერო კვლევების, ლაბორატორიული ანალიზების, მსოფლიო დონის კვლევით ცენტრთან ენოსის მერავილიასთან პარტნიორობისა და ბადაგონის კონსულტანტი ენოლოგის, დონატო ლანატისთან თანამშრომლობის მეშვეობით, კომპანია აგრძელებს ქართული ღვინის ავთენტურობის დაცვას და მისი ხარისხის საერთაშორისო დონეზე ამაღლებას.

სალომემ განათლება ტურინის უნივერსიტეტში მიიღო, იქ, სადაც მეღვინეობა მეცნიერების რანგშია აყვანილი. ის იტალიური გამოცდილებით და ევროპული ხედვით სამშობლოში დაბრუნდა, რათა 8000-წლიანი ისტორია თანამედროვეობის ენაზე აამეტყველოს. 

როდესაც ის საუბრობს საფერავზე, როგორც ქართული ჯიშების მეფეზე, ან ქვევრის ქარვისფერ საოცრებაზე, გრძნობთ, რომ ეს არ არის მხოლოდ ტექნოლოგიური პროცესი - ეს არის მემკვიდრეობა, რომელსაც ქართევლი მეღვინე  უფრთხილდება.

ნიუ-იორკში, იქ, სადაც ხარისხი და ავთენტურობა უმნიშვნელოვანესია, სალომე სალაყაიამ დაამტკიცა, რომ ქართული ღვინო არ არის მხოლოდ წარსულის ექო. ეს არის მაღალი კლასის, კონკურენტუნარიანი და პრემიუმ ხარისხის პროდუქტი, რომელიც თანაბრად პატივს სცემს ფესვებსაც და ინოვაციებსაც.

ეს არის ისტორია ქართველ მეღვინე ქალზე, რომელმაც მეცნიერება და ხელოვნება ერთ ჭიქაში გააერთიანა. ეს არის ისტორია მემკვიდრეობაზე, რომელიც ოკეანეებს მიღმაც კი ჩვენი ქვეყნის ყველაზე ღირსეულ ელჩად რჩება.

Rockefeller Center-ში გამართულ ქართული ბიზნეს ფორუმზე ბადაგონის ენოლოგმა სალომე სალაყაიამ ისაუბრა თავის გზაზე ღვინის სამყაროში, „ბადაგონის“ ისტორიაზე და ჩვენი სამშობლოს შესახებ -  სადაც ღვინო დაიბადა.

"ბადაგონის" ენოლოგთან სალომე სალაყაიასთან  Wall St New York Magazine-მა ექსკლუზიური ინტერვიუ  Interview   ჩაწერა. 

                                                             მარადიული ტრადიციის გემო

გლობალური ღვინის მუდმივად ცვალებად სამყაროში, სადაც მემკვიდრეობა ინოვაციასთან კონკურენციაშია, “ბადაგონმა” ჩამოაყალიბა გამორჩეული იდენტობა; იდენტობა, რომელიც ათასწლოვან ტრადიციას თანამედროვე სრულყოფილებასთან აკავშირებს. კომპანია “ბადაგონი,” წარმოშობით საქართველოდან, ქვეყნიდან, რომელიც ფართოდ არის აღიარებული, როგორც მეღვინეობის აკვანი, ასახავს ფილოსოფიას, რომელიც ერთდროულად ღრმად ფესვგადგმულია და მომავალზეა ორიენტირებული. საქართველოს მეღვინეობის ისტორია 8000 წელზე მეტს მოიცავს და ამ მემკვიდრეობის გულში დგას უძველესი ქვევრის მეთოდი - ღვინის დაყენება მიწაში ჩამარხულ თიხის ჭურჭელში. 

“ბადაგონი” პატივს სცემს ამ ტრადიციას და, ამავდროულად, ბუნებრივად აერთიანებს თანამედროვე ტექნოლოგიებს, ქმნის ღვინოებს, რომლებიც იზიდავს როგორც ტრადიციონალისტებს, ისე - თანამედროვე მომხმარებლებს. შედეგია პორტფელი, რომელიც ერთდროულად მარადიულიცაა და სრულად რელევანტურიც დღევანდელი კონკურენტული გლობალური ბაზრისთვის. 

Wall Street-ის დახვეწილი აუდიტორიისთვის, სადაც ავთენტურობა და ხარისხი უმთავრესია, “ბადაგონი” მხოლოდ პროდუქტი არაა, ის არის კულტურული სიღრმისა და დახვეწილი გემოვნების გამოხატულება. “ბადაგონის” ვენახები სტრატეგიულადაა განლაგებული საქართველოს ყველაზე ცნობილ ღვინის რეგიონებში, სადაც მრავალფეროვანი მიკროკლიმატი და ნაყოფიერი ნიადაგი იდეალურ პირობებს ქმნის მევენახეობისთვის. 

ეს ბუნებრივი უპირატესობები, დეტალურად გაწერილ კულტივაციის პროცესთან ერთად, კომპანიას საშუალებას აძლევს შექმნას გამომსახველი, დაბალანსებული და ავთენტური ქართული ღვინოები. თითოეული ბოთლი ასახავს შერჩევის საგულდაგულო პროცესს — ყურძნიდან ჭიქამდე. ადგილობრივი ჯიშები, რომელთა უმეტესობა მხოლოდ საქართველოში გვხვდება, მნიშვნელოვან როლს თამაშობს “ბადაგონის” ხასიათის ჩამოყალიბებაში. ეს ჯიშები უნიკალურ არომატულ პროფილებს გვთავაზობს, რომლებიც მკვეთრად განსხვავდება ფართოდ ცნობილი საერთაშორისო ყურძნის ჯიშებისგან, რაც “ბადაგონს” კონკურენტულ უპირატესობას აძლევს ბაზარზე, რომელიც სულ უფრო მეტად აფასებს გამორჩეულობას. თუმცა, რაც ბრენდს ნამდვილად გამორჩეულ სიმაღლეზე აყენებს, არის მისი სტაბილურობა. ინდუსტრიაში, სადაც ხარისხი ხშირად მერყეობს, “ბადაგონი” მკაცრ სტანდარტებს იცავს და უზრუნველყოფს, რომ ყოველი მოსავალი აკმაყოფილებდეს გლობალური მომხმარებლის მოლოდინებს. 

ოსტატობის მიღმა, “ბადაგონის” წარმატებას განსაზღვრავს მისი სტრატეგიული ხედვა. კომპანიამ გააფართოვა თავისი წარმომადგენლობა საერთაშორისო ბაზრებზე და პოზიციონირდა, როგორც ქართული ღვინის პრემიუმ ელჩი. 

ევროპიდან აზიამდე და შეერთებულ შტატებამდე, “ბადაგონი” თანდათან იძენს აღიარებას სომელიეებს, რესტორატორებსა და ინვესტორებს შორის. 

ნიუ-იორკი იქცა ბრენდის ერთ-ერთ მნიშვნელოვან, განსაკუთრებულ პლატფორმად. თავისი დინამიური კულინარიული სცენითა და ავთენტური გლობალური გამოცდილებებისადმი ინტერესით, ქალაქი იდეალურ გარემოს ქმნის “ბადაგონის”  განგრძობადი განვითარებისთვის. აქ კომპანიის ღვინოებს არა მხოლოდ მიირთმევენ,  არამედ - ხდება მათი აღმოჩენა, განხილვა და შეფასება უფრო ფართო კულტურულ კონტექსტში. ეს გაფართოება ასახავს მომხმარებლის ქცევის უფრო მასშტაბურ ცვლილებას. დღევანდელ ღვინის მოყვარულებს სულ უფრო მეტად იზიდავთ ისტორიები - წარმოშობა, ტრადიციები და ოსტატობა. “ბადაგონი” ყველა ამ მოთხოვნას წარმატებით პასუხობს და გვთავაზობს ნარატივს, ისტორიას, რომელიც ისეთივე შთამბეჭდავია, როგორც თავად ღვინო. ინოვაცია კვლავაც ცენტრალურ ადგილს იკავებს “ბადაგონის” მომავალში. ტრადიციის პატივისცემასთან ერთად, კომპანია აგრძელებს ინვესტირებას თანამედროვე წარმოების ტექნოლოგიებში, მდგრადობასა და გლობალურ პარტნიორობებში. ეს დაბალანსებული მიდგომა უზრუნველყოფს, რომ ზრდამ არ დააზიანოს ავთენტურობა, რაც გადამწყვეტია ბრენდის ღირებულების გრძელვადიანად შენარჩუნებისთვის. თავისი არსით, “ბადაგონი” წარმოადგენს გლობალური ღვინის ინდუსტრიის ახალ თავს: ეპოქას, სადაც განვითარებადი რეგიონები დამკვიდრებულ გიგანტებთან ერთად დგანან თანაბრად, და გვთავაზობენ რაღაც ახალს, თუმცა - ღრმად ფესვგადგმულს. 

ეს არის ბრენდი, რომელიც აერთიანებს მემკვიდრეობასა და ამბიციას, იზიდავს მათ, ვინც აფასებს ისტორიას, მაგრამ მომავალისკენ იყურება. Wall Street New York Magazine-ისთვის, “ბადაგონი” მხოლოდ წარმატების ისტორია არ არის, ეს არის სიმბოლო იმისა, თუ როგორ შეიძლება ტრადიცია, ხედვისა და დისციპლინის ხელმძღვანელობით, გადაიქცეს ძლიერ გლობალურ წარმომადგენლობად. მაშინ, როცა საერთაშორისო ბაზრები სულ უფრო მეტად მიდრეკილნი არიან იმისკენ, რომ მიიღონ გემოებისა და წარმოშობის მრავალფეროვნება, “ბადაგონი” მზად არის ლიდერობისთვის - ღვინის თითოეული ბოთლით, თითოეული ისტორიითა და თითოეული ტრადიციით. 

მაქსინ ჰუვერი:

მოგესალმებით. კეთილი იყოს თქვენი მობრძანება ქართულ ბიზნეს ფორუმზე, როკფელერის ცენტში. მე ვარ მაქსინ ჰუვერი და დღეს ჩემთან ერთად არის სალომე სალაყაია, “ბადაგონის” მეღვინე. სალომე, ძალიან სასიამოვნოა თქვენი აქ ყოფნა. მოგვიყევით “ბადაგონისა” და თქვენს შესახებ.

სალომე სალაყაია:

მადლობა, მაქსინ. ჩემთვის დიდი სიამოვნებაა აქ ყოფნა. მე ვარ ქართველი მეღვინე, ვენახის მოვლასა და ენოლოგიას ტურინის უნივერსიტეტში ვსწავლობდი. სწავლის დასრულების შემდეგ, გამოცდილება მივიღე იტალიის სხვადასხვა მეღვინეობებში, ასევე, კვლევით ცენტრში - Enosis Meraviglia, რომელიც “ბადაგონის” პარტნიორია და რომელსაც ხელმძღვანელობს დონატო ლანატი, ცნობილი ღვინის მეცნიერი. “ბადაგონთან” ჩემი ურთიერთობა რომ გაიგოთ, საჭიროა ჩემი ოჯახის ისტორიის გაგებაც. დღეს “ბადაგონი” ერთ-ერთი წამყვანი ღვინის კომპანიაა საქართველოში, თუმცა მისი ისტორია 2006 წელს დაიწყო, როცა მე მხოლოდ ათი წლის ვიყავი. კომპანიასთან ერთად გავიზარდე.  ვუყურებდი, როგორ ვითარდებოდა ის ჩემს ოჯახთან ერთად. ჩვენ შვიდი და-ძმა ვართ და ხშირად ვხუმრობთ, რომ “ბადაგონი” ჩვენი მერვე დედმამიშვილია. 2023 წელს საქართველოში დაბრუნება და მეღვინეობის გუნდში ჩართვა ჩემთვის ძალიან მნიშვნელოვანი იყო. ამან მომცა შესაძლებლობა, ჩემი ტექნიკური ცოდნა დამეკავშირებინა იმასთან, რაც მთელი ცხოვრება მიყვარდა. დღეს მე ჩემს და-ძმებთან ერთად ვმუშაობ და ყველას გვაერთიანებს სურვილი, საერთაშორისო გამოცდილება დავაბრუნოთ საქართველოში და ამავდროულად პატივი ვცეთ ჩვენს ფესვებს. 

მაქსინ ჰუვერი:

ეს მართლაც საოცარი და ლამაზი ისტორიაა თქვენი ოჯახის შესახებ. საქართველო ხშირად მოიხსენიება, როგორც ღვინის აკვანი. რას ნიშნავს ეს თქვენთვის პირადად? 

სალომე სალაყაია:

ჩემთვის ეს ყველაფერს ნიშნავს. ღვინო ყოველთვის იყო კაცობრიობის ისტორიის ნაწილი, მაგრამ განსაკუთრებულად აღსანიშნავი არის ის, რომ ღვინის ისტორია დაიწყო კასპიის ზღვისა და კავკასიის მთებს შორის მდებარე რეგიონში, დღევანდელ საქართველოში. პირველად სწორედ აქ გადარჩა, განვითარდა და საბოლოოდ მოშინაურდა ველური ვაზი. აქვე აღმოაჩინეს მეღვინეობის უძველესი მტკიცებულებებიც. 

ცალკე აღსანიშნია ამ ისტორიის სიმბოლური განზომილება. არგონავტებისა და ოქროს საწმისის მითი შეიძლება განვიხილოთ, როგორც სასოფლო-სამეურნეო და მეღვინეობის ცოდნის გავრცელება საქართველოდან ანტიკურ სამყაროში. თვით სიტყვა „wine,” როგორც მიიჩნევა, წარმოიშვა ქართული „ღვინო“- დან, რომელიც შემდეგ გადავიდა ბერძნულში, აგრეთვე, ლათინურში, და ამგვარად მიიღო საბოლოო, თანამედროვე ფორმა. 

ღვინო ღრმად არის ჩაქსოვილი ქართულ სულიერებასა და იდენტობაში. წარმართულ ეპოქაში თაყვანს სცემდნენ ღვინოსთან და ნაყოფიერებასთან დაკავშირებულ ღვთაებას. ქრისტიანობის მიღების შემდეგაც, ვაზი დარჩა ცენტრალურ სიმბოლოდ - ვაზის ტოტებით შექმნილი ჯვრის სახით. ჩვენი ანბანიც კი, როგორც ამბობენ, ვაზის რტოებითაა შთაგონებული. ქართულ კულტურაში ღვინო მხოლოდ სასმელი არ არის, ის ურთიერთკავშირის საშუალებაა. ტრადიციულ სუფრებზე იგი ადამიანებს აერთიანებს, რათა ისაუბრონ სიყვარულის, მშვიდობისა და ხსოვნის შესახებ. ამიტომ, ჩემთვის ქართული ღვინის მირთმევა არ არის მხოლოდ არომატისა და გემოს საკითხი, ქართული ღვინის მირთმევა დაკავშირებულია ემოციის, ისტორიისა და იმ მიწის სულის განცდასთან, რომელიც 8 000 წლის განმავლობაში მუშავდებოდა.  

მაქსინ ჰუვერი:

მართლაც საოცარია, დიდი მადლობა ასეთი სიღრმის მქონე ისტორიის გაზიარებისთვის. რას ურჩევდით მას, ვინც პირველად სინჯავს ქართულ ღვინოს? 

სალომე სალაყაია:

დავიწყებდი საფერავით, რომელსაც ქართული ყურძნის ჯიშების მეფედ მივიჩნევ. ის ძალიან მრავალმხრივი და გამომსახველია. მაგალითად, შეგიძლიათ შეადაროთ მუხაში დაძველებული საფერავი და საფერავი, რომელიც მუხაში არაა დაძველებული, რათა უკეთ გაიგოთ მისი დიაპაზონი და ხასიათი. ასევე, აუცილებლად ვურჩევდი ტრადიციული ქვევრის თეთრი ღვინის გასინჯვას. ეს ღვინოები მიწაში ჩამარხულ თიხის ჭურჭელში ყენდება, რის შედეგადაც მიიღება ქარვისფერი ან ოქროსფერი ფერი და მდიდარი, ტანინიანი ტექსტურა. ეს ჩვეულებრივი თეთრი ღვინოებისგან სრულიად განსხვავებული გამოცდილებაა. ყველაზე მეტად მიყვარს ის, თუ როგორ იცვლება ღვინო ჭიქაში, ყოველი მოტრიალებისას ახალ დეტალს აღმოაჩენ. 

მაქსინ ჰუვერი:

მართლაც განსაკუთრებულ გამოცდილებას ჰგავს. როგორ ახერხებთ ტრადიციული მეთოდებისა და თანამედროვე ტექნოლოგიის დაბალანსებას “ბადაგონში?” 

სალომე სალაყაია:

ჩვენ თანამედროვე ტექნოლოგიას ტრადიციის შემცვლელად კი არა, არამედ -  მის მცველად ვხედავთ. “ბადაგონში” ვიყენებთ მეცნიერულ მიდგომას, რათა შევინარჩუნოთ ჩვენი ღვინოების ავთენტურობა. ლაბორატორიულ ანალიზს ვაერთიანებთ სენსორულ შეფასებასთან, რათა ვმართოთ მეღვინეობის პროცესი. ეს უზრუნველყოფს ხარისხსა და სტაბილურობას, ამავე დროს, ინარჩუნებს ქართული ღვინის უნიკალურ ხასიათს. აგრეთვე, აქტიურად ვართ ჩართულები მევენახეობის კვლევებში. საქართველოში 500-ზე მეტი ადგილობრივი ყურძნის ჯიში არსებობს, რაც უზარმაზარი გენეტიკური სიმდიდრეა. მათი შესწავლა გვაძლევს საშუალებას, რომ უკეთ გავიგოთ, როგორ უნდა დავაყენოთ ღვინო, რათა სრულად გამოვავლინოთ ყურძნის აღნიშნული ჯიშების პოტენციალი. ეს გვაძლევს შესაძლებლობას, გავიდეთ საზღვრებს მიღმა, მაგრამ დავრჩეთ ერთგულნი ჩვენი მემკვიდრეობისა. 

მაქსინ ჰუვერი:

მართლაც შთამბეჭდავია, როგორ ერწყმის ერთმანეთს მეცნიერება და ხელოვნება. შეგიძლიათ გაგვიზიაროთ თქვენი მოგზაურობიდან ერთ-ერთი დასამახსოვრებელი მომენტი? 

სალომე სალაყაია:

ერთ-ერთი ყველაზე მნიშვნელოვანი მომენტი დაკავშირებულია დონატო ლანატისთან, რომელმაც ჩემი გზის შთაგონებაში დიდი წვლილი შეიტანა. მან მირჩია სწავლა ტურინის უნივერსიტეტში, მის - ალმა მატერში, თუმცა გამაფრთხილა, რომ რთული იქნებოდა, და მართალიც აღმოჩნდა. არასდროს დამავიწყდება, როგორ ამაყობდა იმით, რომ სწავლა უმაღლესი შეფასებებით დავასრულე. ეს ჩემი ცხოვრების ერთ-ერთი ყველაზე ტკბილი მომენტია. პირად ცხოვრებაშიც მნიშვნელოვანი მოვლენა მოხდა, სწავლის დროს შევხვდი ჩემს მეუღლეს. დღეს ის ჩემთან ერთად საქართველოში ცხოვრობს და თავისი წვლილი შეაქვს “ბადაგონის” ვენახებისა და მარნების საქმიანობაში. პროფესიული თვალსაზრისით, საინტერესო იყო ის, რომ იტალიაში ბევრი მეღვინეობა ექსპერიმენტებს ატარებს ქართული ყურძნის ჯიშებზე. მათი უძველესი წარმოშობის გამო, ეს ჯიშები შესაძლოა თანამედროვე გამოწვევებზე პასუხებსაც შეიცავდეს. ეს გლობალური ინტერესი ქართული ღვინის მიმართ ძალიან შთამბეჭდავია. 

მაქსინ ჰუვერი:

მართლაც ლამაზი გზაა, როგორც პირადად, ისე პროფესიულად. როგორ ხედავთ ქართული ღვინის მომავალს გლობალურად? 

სალომე სალაყაია:

ვფიქრობ, საქართველო დამსახურებულად იკავებს ადგილს მსოფლიოს წამყვან ღვინის ქვეყნებს შორის. თუმცა მსურს, ეს აღიარება არ იყოს მხოლოდ ჩვენი 8000-წლიანი ისტორიის შედეგი, არამედ - თანამედროვე მეღვინეების შრომისა და ხარისხისადმი ერთგულების შედეგიც. განვითარებისათვის აუცილებელია სამი ძირითადი საყრდენი: ისტორია, ხარისხისადმი ერთგულება და ეფექტური კომუნიკაცია. განსაკუთრებით მნიშვნელოვანია კომუნიკაცია, რათა მოხდეს ჩვენი უძველესი ტრადიციების დაკავშირება თანამედროვე გლობალურ მომხმარებელთან. ჩემი სურვილია, მსოფლიომ საქართველო აღიქვას არამხოლოდ როგორც ღვინის აკვანი, არამედ - როგორც მაღალი კლასის ღვინის სერიოზული და კონკურენტუნარიანი მწარმოებელი. 

მაქსინ ჰუვერი:

შესანიშნავია. დიდი მადლობა, სალომე, თქვენი ისტორიისა და ხედვების გაზიარებისთვის. და მადლობა ყველას, ვინც შემოგვიერთდით ქართულ ბიზნეს ფორუმზე, როკფელერის ცენტრში.