ევროპის მასშტაბით, საფრანგეთიდან და იტალიიდან დაწყებული, ესპანეთით, პორтугаლიითა და ალბანეთით დასრულებული, სოციალური პროტესტი ფართოვდება. წინა აქციებზე მომხდარი ძალადობის გამო, ხელისუფლებამ უსაფრთხოების ზომები გააძლიერა და ევროპის არაერთ დედაქალაქში პოლიციისა და არმიის მასიური ძალებია მობილიზებული.

სოციალური საპროტესტო აქციები სხვადასხვა მიზეზით ევროპის მრავალ ქალაქში გაიმართა - მილანიდან და მადრიდიდან დაწყებული, ლისაბონითა და ტირანათი დასრულებული. ხალხი ქუჩებში პენსიების, საცხოვრებლის, განათლების, კორუფციისა და ომების წინააღმდეგ გამოდის, რაც კონტინენტზე არსებულ ფართო უკმაყოფილებაზე მიუთითებს.

მიუხედავად მიღებული სიფრთხილის ზომებისა, აკრძალვებისა და პოლიციის გაძლიერებული ყოფნისა, პროტესტს საფრანგეთის რამდენიმე ქალაქში მწვავე შეტაკებები მოჰყვა: დაკავებულია დაახლოებით 2400 ადამიანი, დაშავდა სამართალდამცველთა თითქმის ათასი თანამშრომელი, მათ შორის მხოლოდ პარიზში — 100 დემონსტრანტი და მცხოვრები.

ალბანეთში პოლიციასა და სტუდენტებს, კულტურის მოღვაწეებსა და ოპოზიციურ პარტიებს შორის შეტაკებები მოხდა.

შაბათს, ალბანეთის დედაქალაქ ტირანაში მორიგ ანტისამთავრობო აქციაზე ათასობით ადამიანი გამოვიდა, პოლიციამ ბრბოს დასაშლელად ცრემლსადენი გაზი გამოიყენა. ოქტომბრის შუა რიცხვებიდან მიმდინარე მორიგ შეტაკებებში ძალოვანებსა და დემონსტრანტებს შორის სახელმწიფო უწყებების შენობები დაესხნენ თავს, ათობით პროტესტანტი კი დააკავეს. ხელისუფლების ცნობით, დაშავდა 300-ზე მეტი პროტესტანტი და პოლიციელი.

იტალიის რიგ ქალაქებში დემონსტრანტებსა და პოლიციას შორის შეტაკებები მოხდა.

ათასობით ადამიანი გამოვიდა მილანის, რომის, ტურინის, ნაპოლის, ბოლონიისა და ფლორენციის ქუჩებში; დემონსტრანტები პოლიციას ბოთლებით, ქვებითა და პეტარდებით უსწორდებოდნენ.

იტალიის პოლიციის განცხადებით, რვავე ქალაქში შაბათის აქციების დროს 9 პირი დააკავეს, ხოლო 371 დროებით იქნა შეჩერებული. განყოფილებებში გადაყვანილთაგან 110 არასრულწლოვანი აღმოჩნდა.

ესპანეთსა და პორტუგალიაში პროტესტანტები პენსიონერთა უფლებებისა და ხელმისაწვდომი საცხოვრებლის ოთხოვნით მარშებზე გამოვიდნენ.

მადრიდში დემონსტრანტების ძირითადი მოთხოვნებია: პენსიების ზრდის მიბმა ფაქტობრივ ინფლაციასთან, მინიმალური პენსიის გაზრდა მინიმალურ ხელფასამდე, პენსიებში გენდერული სხვაობის შემცირება და სახელმწიფო საპენსიო სისტემის პრივატიზაციისგან დაცვა.