„დუგინის შვილი არ იბრძოდა იარაღით და ის შემთხვევით ააფეთქეს მამის მანქანაში. გამოაცხადო მტრის ჯარისკაცად და ატეხო სიხარულის კიჟინა მისი სიკვდილის გამო, რბილად რომ ვთქვათ, არაა სწორი. ვერ შეიგნო ბევრმა, რომ შვილი მამაზე არ აგებს პასუხს. თავად ეს გოგო, როგორი ბოროტი და კაცთმოძულე იდეების მატარებელიც უნდა ყოფილიყო, იმსახურებდა სიძულვილს, სანქციას( ბრიტანეთის მიერ სანქცირებულიც ყოფილა), დასჯას სასამართლოს მიერ კონკრეტული ქმედებისათვის და არა ბომბს. ისიც ვერ შეიგნო ბევრმა, რომ იდეებისთვის არ კლავენ.

დუგინი და მისი შვილი კი არ მადარდებს, ჩვენი თავი მადარდებს, როცა ბოღმასა და სიძულვილს ვაგროვებთ“, - წერს რომან გოცირიძე.